zaterdag 14 april 2018

Nieuwe ronde, nieuwe kansen

Het voorjaar is alweer in volle gang! Dat betekent tijdelijk afscheid nemen van het kunstaasvissen en nieuwe mogelijkheden zoeken en benutten. Maar eerst nog even nagenieten van de laatste snoeken.

Samen met de Schreineriaan...
Eind maart mochten we op de valreep nog één keer genieten van het kunstaasvissen in de Hollandse polder met de clubleden van De Schreineriaan. De club van liefhebbers van het lichtere vissen en van Fair Play hengels en ander aanverwant materiaal heeft op een clubdag eigenlijk altijd te weinig tijd om te ouwehoeren en tips uit te wisselen, maar er werd hier en daar toch ook nog een visje gevangen. Ik kon een mooie poldersnoek tonen na een leuke dril op de tiengrammer, vlak nadat vismaat Rene er ook al één had gehaakt bij hetzelfde bruggetje. De hele dag was genieten!

écht de laatste...
De allerlaatste kunstaas-dagen daarna kon ik nog een paar leuke vangsten doen vlakbij huis met de ultralichte vijfgrammer. Man, wat is dat toch een heerlijk buigend hengeltje. Ik had regelmatig bekijks als het hengeltje weer in een bocht sprong op een snoekje en gewillig zijn werk deed. Toeschouwers zijn niet gewend aan zulk licht materiaal en kijken je regelmatig aan alsof ze bedonderd zijn als je na de dril een relatief klein snoekje naar boven haalt.

...Winde!
 En toen was het ècht voorjaar. Zodra de laatste spinner uit het water is, wil ik weten of ze er al zijn: de windes! Toen ik het eindelijk kon gaan proberen, ving ik er een paar op de broodvlok, waaronder een mooi exemplaar van ruim 50 cm, die de 2.70 m lange Fair Play vlokhengel volledig tot zijn recht liet komen. 

Rest mij nu om verdere plannen te maken voor dit jaar. Ik ga zeker weer swingtippen, óók op karper, en wil weer gaan vlokvissen. Ook komen de karper-penhengels zeker weer uit hun foedralen. Verder ben ik begonnen met een vliegviscursus bij de Noord Nederlandse Vliegvis Vereniging; een cursus van 6 avonden waarbij ook in de prachtige forellenplas gevist zal worden. Maar eerst dat werpen maar eens onder de knie zien te krijgen... wordt vervolgd!

zondag 11 maart 2018

Vissen of vangen?

"Vangen is minder belangrijk dan het vissen zelf". Het is al vele malen gezegd en herhaald. Er zit een kern van waarheid in: als de focus alleen maar ligt op het vangen van zo veel mogelijk vissen van een zo groot mogelijk formaat, dan wordt onze hobby al snel gedegradeerd tot een onhebbelijke obsessie vol frustraties, waarvoor alles moet wijken. Niets vangen betekent dan een mislukte visdag. Weinig vangen of alleen kleine vis vangen betekent dan alweer een teleurstelling die zo snel mogelijk moet worden ingehaald.

Ik kan gelukkig genieten van een hele hoop zaken naast het puur vangen van een vis. Samen vissen met vismaten, het bouwen van kunstaas, genieten van mooi materiaal, het bezoeken van een hengelbouwatelier, de natuur (zelfs rondom stadswater), de rust, discussiëren op internetfora, een stukje schrijven op mijn vis-blog. Enzovoorts.

Maar toch. De maanden januari en februari zijn doorgaans niet mijn favoriete maanden. Ook niet voor het vissen. Ik heb een enkele keer gevist en zeer matig tot vaak niets gevangen. Een tijd konden we ook niet vissen vanwege een flinke vorst. Ik ben geen wintermens. Gisteren had ik weer de gelegenheid om op stap te gaan met de spinhengel. Het ijs was voor het grootste gedeelte verdwenen en het was heerlijk zacht weer. De eerste scholeksters waren alweer te horen (ke-piep!) en de lente zat in de lucht, dat was genieten. Maar de eerste twee uur enthousiast uitkammen van een aantal in het verleden succesvol gebleken watertjes in de buurt leverde helemaal niet op. Helemaal niets. 

En toen opeens...

En toen opeens. WHAM! Een leuke snoek greep met een ferme haal mijn spinnertje. De dril op de achtgrammer voelde heerlijk. Ik hield de snoek trots vast en zette hem met alle respect weer voorzichtig terug in zijn element. Tsjakka! Een high-five in de lucht voor mijzelf.


Er volgden in vrij korte tijd nog vier snoeken, waarvan de laatste losschoot tijdens de dril. Een mooie score, ondanks dat het qua formaat geen record-snoeken waren. Natuurlijk had ik uiteindelijk ook genoten van het buiten-zijn en het vissen als ik helemaal niets gevangen had. Maar de vangst van die paar snoeken wakkerde mijn enthousiasme voor de hobby wel weer aan. Het is de kers op de taart. Ik had het na die moeilijke maanden wel even nodig.

Vissen of vangen? Vissen, in al zijn facetten, op de eerste plaats. Vangen is een welkome afsluiting van het verhaal. Eind goed, al goed.

dinsdag 30 januari 2018

De Fair Play Cobold 12 grammer (13 grammer)

Afgelopen weekend kon ik samen met vismaat en Schreineriaan Rene naar België afreizen om onze nieuwe Fair Play  hengels op te halen. Rene had een tijdje geleden een bestelling bij Jan Bassez geplaatst voor een tweegrams Rapier. Mijn bestelling betrof een twaalfgrams spinhengel in bruin Special Cobold glas.

Bruin? Jawel, bruin glas, net als vroeger. Hengels in bruin en ook in geel glasvezel waren in vroeger jaren niet ongewoon. Ik was er niet op gekomen om een hengel in bruin glas te bestellen, totdat Jan mij alweer een tijd geleden de bruine blank voor de twaalfgrammer liet zien en voelen.  Het liet me niet los. Al mijn andere hengels zijn zwart of grafietgrijs, behalve ééntje; een oude Fair Play Special Heavy karperhengel. En toen ik die hengel tweedehands aanschafte, besloot ik al dat ik bruin beslist geen lelijke kleur vind voor een hengel. Ik besloot dus om de bruine blank af te laten bouwen volgens mijn specificaties. Dezelfde blank was overigens ook nog leverbaar in wit, maar mijn voorkeur ging uit naar bruin. De blanks zijn feitelijk in elke willekeurige kleur te leveren maar als de kleur van je keuze niet toevallig in voorraad is dan hangt er voor een enkele bestelling wel een fikse meerprijs aan vast. Gelukkig was de bruine blank "op voorraad". Maar nu eerst de aankopen:

Rene krijgt de Rapier officieel overhandigd...

De nieuwe Rapier tweegrammer van Rene is schitterend afgebouwd op de nieuwe blank, die een paar centimeter langer is dan de originele blank van 1,92m. Rene liet eerdere spinhengels afbouwen in dezelfde stijl met rode wikkelingen en met de allerlichtste Pac Bay oogjes. Ik kan uit ervaring spreken dat de Rapier garant staat voor heel veel visplezier en wens Rene goede vangsten met zijn nieuwe aanwinst!

...en ikzelf mag de nieuwe twaalfgrammer van de bouwer ontvangen!

Mijn bruine twaalfgrammer is werkelijk schitterend geworden. Ik koos voor zwarte wikkelingen met een sierrandje. De greep is sigaarvormig en voor de taille had ik geel gekozen als kleur. Ik vind het werkelijk een geslaagde combinatie. De bruine blank is enigszins doorschijnend en licht mooi roodbruin op in fel (zon-)licht.

De keuze voor een twaalfgrammer is natuurlijk niet alleen gebaseerd geweest op de beschikbaarheid van de bruine kleur. Ik vis heel graag met lichte en ultralichte spinhengels. De ultralichte Floret driegrammer is mijn ultralichte lievelingshengel en de Cobold achtgrammer is mijn universele lichte spinhengel. Maar boven de tiengrammer bezit ik de Cobold 24-grams plughengel en daartussenin niets. Ik wilde nog een hengel met wat meer pit en vermogen dan de tiengrammer maar wel ééntje die gemakkelijker hanteerbaar is dan de plughengel (eigenlijk een tweehandige hengel). Voor een hengel met een vermogen van rond de 16 gram was ik aangewezen op de grafiet-versie want de Cobold versie is niet meer leverbaar. De nieuwe Cobold twaalfgrammer is een perfecte toevoeging van de verzameling. Jan heeft deze hengel afgebouwd op een lengte van 2.17m, wat een stukje langer is dan de 1.96m van mijn tiengrammer. De hengel is dikwandig en is met 180 gram zelfs iets zwaarder dan de vroegere Cobold zestiengrammer, die 160 gram woog. 
De nieuwe twaalfgrammer gaat zelfs richting de 13 gram vermogen volgens Jan, dus is duidelijk een gewichtigere hengel dan de tiengrammer. 

Modern met een klassieke uitstraling.

Ik had de gelegenheid om gisteren en vandaag even met de nieuwe hengel te kunnen vissen. Helaas zijn de snoeken hier absoluut niet los de laatste weken en ook is veel water voor het spinnen te troebel geworden door de vele regen. Ik haakte maar één snoek, die na de dril, toen ik hem uit het water wilde pakken, ook nog eens losschoot. Geen triomfantelijke foto dus maar wèl ervaring opgedaan. De Penn Battle molen maat 2000 en 20/00 Caperlan nylon combineerden prima met de nieuwe hengel. Alhoewel gewichtiger dan een tiengrammer met een Penn Conflict 1000, is deze combi prima in balans en trad er geen vermoeidheid op na de vele worpen. Een spinner met Indiana blad van 40mm bleek perfect voelbaar op de top van de hengel. De hengel is, net als de nieuwe tiengrammer, best wel pittig en snel voor een glasvezel hengel. Het nieuwe Special Cobold glas draagt duidelijk bij aan dit karakter; over het algemeen zijn hengels van dit nieuwe type glasvezel sneller dan hun vroegere uitvoeringen.

Nadat Rene en ik weer waren vertrokken uit België, zijn we ook nog even wezen vissen. Rene met zijn Grafiet zevengrammer en ik met mijn Cobold achtgrammer. Het was heel leuk en leerzaam om deze, wat vermogen betreft, vergelijkbare hengels naast elkaar te proberen. Rene wist nog een snoek te vangen, wat de dag natuurlijk compleet maakte.Toen we onze hengeltjes naast elkaar hadden staan in het gras, viel alweer op met hoeveel oog voor detail de Fair Play hengels worden gebouwd.

Links de Grafiet zevengrammer en rechts de Cobold achtgrammer

Samen vissen is leuk. Samen vissen met Fair Play hengels is nòg leuker!

vrijdag 29 december 2017

Alternatieve clubdag

Vandaag stond de eindejaars clubdag van de Schreineriaan op de agenda. De Schreineriaan is een club gelijkgestemden die naar het gedachtegoed van Jan Schreiner hun hobby uitoefenen, veelal met Fair Play hengels. Al weken werden er plannen gesmeed, afspraken gemaakt en strategieën bepaald. Maar de slechte weersvoorspellingen voor met name het zuiden en midden van het land deed de organisatie gisteren besluiten de traditionele snoekdag in de polder naar een later tijdstip te doen verhuizen. Vismaat Luitsen en ik hadden de hengels al klaarstaan toen dit besluit viel en spraken meteen af dan maar met zijn tweeën te gaan vissen.

Het was koud, er stond wind, maar de sneeuw en regen die meer richting het zuiden viel, bleef ons gelukkig bespaard. Een water op een grof halfuur van Groningen bleek niets meer op te leveren dan koude vingers en een rillerig lijf. In de beschutting van een Groningse buitenwijk konden we wèl onze snoekjes vangen. De Alternatieve Noordelijke Schreineriaan Eindejaars Snoekdag in de Groningse stadspolder was een succes. Dank, Luitsen!






zondag 24 december 2017

Spinners testen

Als je zelf je spinners maakt dan is het altijd weer een verrassing hoe de spinners zich in het water gaan gedragen. Het blijkt dat kleine dingen soms het verschil uitmaken tussen een goed draaiende spinner en een prul dat beter dienst doet als versiering in de kerstboom.Kleine dingen zoals juist op elkaar afgestemde maten van de materialen die je gebruikt, maar ook minder in het oog springende zaken als dikte van het gebruikte spinnerblad.

Om spinners te testen is het handig als je water in de buurt hebt waar je "snel" even kunt vissen en ook nog een redelijke kans hebt om nog wat te vangen. Ik blijk dergelijk water vlàk in de buurt te hebben, en nog wel op aanwijzing van vismaat Klaasjan (Tussen kop en staart). Eigenlijk her-ontdekte ik het water, want ik kende het wel en heb er zelfs wel eens gevist, maar de boel is het grootste deel van het jaar flink dichtgegroeid. De sloten waren nu echter flink geschoond en er kon prima met een spinnertje gevist worden. Kortgeleden was ik er samen met Klaasjan al eens en had toen de vijfgrammer ingezet met een beproefd spinnertje met een gehamerd nikkel Colorado blad van 23mm. Er bleek volop snoek te zitten!

Water vlakbij met volop snoek
Dit water leek deze week ook een perfecte plek om de deep cup Colorado bladen te testen uit mijn vorige blog-bericht. Ik koos de Fair Play Cobold achtgrammer en de spinners met 32mm blad. Kortgezegd: de deep cup Colorado bladen voldoen prima! Vergeleken met de "gewone" bladen zijn ze langzamer te vissen en draaien ze gemakkelijker. De spinner met het gewone blad moest ik sneller binnenvissen om èn de spinner niet naar de boden te laten zakken èn de spinner te laten blijven draaien. De deep cup versie trekt ietwat meer aan de hengeltop maar dat wordt volledig teniet gedaan door het feit dat je de spinner gewoonweg langzamer binnenvist. En ik ving er ook nog op!

...één van de snoeken die sneuvelde aan de deep cup Colorado spinner...
Na deze test wilde ik nog wat andere spinners uitproberen die ik laatst had gemaakt. Allereerst een tandemspinner met een glad Indiana blad van 25mm en een gehamerd Indiana blad van 18 mm. Het is altijd nog maar de vraag of een tandemspinner goed draait maar deze deed het perfect. En dan ook nog een spinnertje met een glad Indiana blad van 28mm. Deze draait als een tolletje!

Links de tandemspinners en rechts de als tolletjes draaiende Indiana spinnertjes
Alle spinners kon ik naar tevredenheid vissen op de achtgrammer, alhoewel er duidelijke verschillen waren. De beide 32mm Colorado's waren ietwat aan de zware kant voor de achtgrammer en zijn ook prima te vissen op de tiengrammer. De tandemspinner draaide perfect en trok niet te zwaar aan de achtgrammer. Het 28mm Indiana blad is een sneldraaiend spinnertje en geeft nèt genoeg trilling door op de top van de achtgrams hengel om nog prettig gevoeld te worden. Natuurlijk is het één en ander ook een kwestie van persoonlijke voorkeur en omstandigheden. Zowel de tandemspinner als de kleine Indiana spinner leverde ook snoek op. Het zijn weer fijne toevoegingen aan de spinnerdoos.

Toen ik gisteren nog eens hetzelfde water bezocht, moest ik bewust kiezen voor de nikkelkleurige deep cup spinner. Het water is afgelopen week steeds troebeler (zandiger) geworden door de regen en de wind. Alhoewel je nog wel van een zekere helderheid kunt spreken, is het water een stuk minder doorzichtig en valt een nikkel blad meer op. Ik weet niet of er ook een verband is met de paar missers die ik kreeg. Uiteindelijk haakte ik toch nog twee snoeken.
...the deep cup strikes again!
Wat is het leuk om met je eigen spinners vis te vangen op licht materiaal.En dat ook nog eens vlak bij huis!

zondag 10 december 2017

Spinners maken

Ik maak mijn eigen spinners.Je kunt wel stellen dat het een hobby binnen een hobby is geworden. Het kost wat extra tijd, maar je kunt een spinner zo maken als je hem zelf wilt hebben èn het geeft veel voldoening als je een snoek of baars vangt aan een eigen bouwsel.

Een tijdje geleden, tijdens de hengelsportverzamelaarsbeurs in Vught, kreeg ik van mede-Schreineriaan Rene een tweetal Colorado deep cup spinnerbladen om te proberen. Vandaag heb ik er spinnertjes van gemaakt, tezamen met spinners van twee gewone Colorado-bladen in dezelfde grootte om te vergelijken.


Hier is duidelijk het verschil te zien tussen een deep cup (links) en een gewoon Colorado spinnerblad (rechts). Dat het deep cup blad een gehamerd blad is en het gewone blad een gladde, maakt voor de vergelijking niets uit.

Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt en tijdens het bouw-proces wat foto's gemaakt. Ik wilde altijd al eens laten zien op mijn blog hoe ik mijn spinners maak. Niet omdat ik vind dat ik het zo goed kan, alhoewel het een ieder vrij staat er wat van op te steken, maar omdat ik benieuwd ben naar de reacties en tips die anderen misschien hebben voor mij. Hieronder een fotoverslag.


Alle onderdelen liggen klaar. Stangetjes, kogeltjes, ruitertjes, spintube, haken met eerder gebonden vliegjes en natuurlijk de spinnerbladen, in dit geval in de maten 25mm en 30mm (ongeveer).
ik schuif altijd eerst een klein stukje krimpkous om het oogje van de spinstang en verhit het kort. Dit beschermt de scherpe randjes van het oog en voorkomt dat de lijn er achter blijft haken. Deze spinstangetjes kwamen met een voorgebogen oog, dus dat is handig!
Ik monteer het blad op het ruitertje en schuif het op de as. Daarna een kogeltje en een stukje spintube op de lengte van het blad.
Dit zijn eigenlijk de enige twee tangetjes die ik gebruik.
Ik buig een oogje om de haak aan te bevestigen.
De haak kan ik nu in het oogje hangen.
Daarna sluit ik het oog met een paar wikkelingen om de as. Je kunt hier ook kiezen voor een open speld-verbinding die gezekerd wordt door de spintube maar daar heb ik twee keer een slechte ervaring mee gehad... ik sluit dus nu altijd de verbinding.
De spintube kun je nu over de wikkelingen van het oog schuiven en de spinner is klaar!
Nu heb ik van beide maten een gewone versie en een deep cup versie om uit te proberen!

De spinners liggen klaar om uitgetest te worden. Ik heb begrepen van Rene dat de deep cup bladen langzamer te vissen zijn. In ieder geval is het materiaal klaar voor een uitgebreide vergelijking. Wordt vervolgd!

donderdag 7 december 2017

Ultralicht(e) snoeken

Eindelijk. Ik ga Peter Linzell (Struinen door de Polder) bezoeken voor een visdag. En vismaat Lolle gaat mee! Ik ken Peter nu een paar jaar, maar Lolle en Peter gaan al veel langer terug. Onderweg vertelde Lolle me dat ze elkaar "online" al zo'n 14 jaar kennen, maar elkaar nog nooit ontmoet hebben! Dat was dus een leuke eerste ontmoeting en direct aan de keukentafel tijdens de koffie werd er al gekletst over onze mooie hobby en andere belangrijke zaken alsof de heren elkaar elke week zagen.

Peter raadde ons vantevoren al aan om ultralicht materiaal mee te nemen omdat we zouden vissen in beschutte, ondiepe watertjes bij hem in de buurt. Ik nam de driegrammer Floret mee, Lolle de Titanium viergrammer en Peter de Grafiet vijfgrammer. Stuk voor stuk juweeltjes van hengels en natuurlijk allemaal Fair Play.


Ultralichte juweeltjes. VLNR de driegrammer Floret, de Grafiet vijfgrammer en de Titanium viergrammer
De eerste!
Ik ving al snel de eerste snoek, voorafgaand aan een spectaculaire aanbeet die goed te volgen was in het ondiepe en glasheldere water. Prachtig om te zien hoe de snoek vanuit zijn hinderlaag tussen het riet vandaan schoot om het minispinnertje te grazen te nemen. Er zaten enkele bloedzuigers op het snoekenlichaam, wat aangaf dat de snoeken wel "vast" hebben gelegen de afgelopen tijd. Ook Lolle en Peter vingen na een tijdje hun eerste exemplaar. Er werd zelfs een enkele baars gevangen!


Baars!

Een snoek voor Lolle

Ultralicht vissen is fun!

Een snoek voor Peter

En nog maar eens eentje voor mij

Op onze ultralichte hengeltjes en dunne lijntjes was elke dril weer leuk en vooral elke aanbeet. Wat zijn die rakkers fel! Ondanks dat de meeste snoekjes bijna net zo ultralicht waren als onze hengeltjes, hebben we ons prima vermaakt. Toch was het soms moeilijk om de vissen te haken. Veel snoek reageerde vandaag meer agressief op de spinner dan hongerig. Het lijkt op verdediging van het territorium; we konden soms duidelijk in het water zien dat een snoek met de bek dicht een spinner volgde en er zelfs tegenaan stootte. Ook het observeren van dit gedrag hoort bij het vissen. Het observeren van vismaten die elkaars vissen scheppen, onthaken en op de foto zetten eveneens. Om van te genieten!


Vismaten!
In het laatste halfuurtje van onze visdag haakte ik de snoek van de dag, een mooie 60-er aan de Floret. Het was in een wat breder en dieper gedeelte en ik zag de snoek omhoog komen in het heldere water om de kleine spinner te komen halen. BAM! Een korte dril en de snoek kon worden geschept. Geen probleem voor de Floret en 12/00 nylon.

Drillen, landen,...
...en poseren!
Het was fijn vissen en vangen in opperbest gezelschap. Er is wat afgeouwehoerd over Fair Play, ultralicht vissen, spinnertjes, lijnen en snoeken. Er is besloten dat visdagen zoals deze unaniem over gouden randjes beschikken en dienen te worden ingelijst. Er is overeenstemming bereikt over een herhaling. En er zijn handen geschud in de wetenschap dat we elkaar nog eens weer zien. Bedankt, Peter en Lolle!